Luisteren!

In één van mijn laatste pastorale gesprekken probeerde ik - zoals ik altijd wel probeer - zo goed mogelijk te luisteren. Mijn gesprekspartner was dat blijkbaar niet gewend. Hij praatte honderduit, maar vroeg op een gegeven moment:"Ben je me aan het uithoren?" Misschien ging ik wat te ver en was het tijd geweest om iets te zeggen. Maar het gaf mij ook aan dat er niet zoveel geluisterd wordt. We zijn het niet zo gewend. Als je iemand vertelt dat je hoofdpijn hebt hoor je twee dingen: neem een pilletje én...dat heb ik ook zo dikwijls, gisteren nog en toen....bla bla. Naar iemand luisteren om te weten wat hij of zij echt denkt, zonder daar direct over te oordelen, is een kunst apart. De ander belangrijker te vinden dan je zelf bent is nog moeilijker. Toch is ook dat evangelie, zo mogen we leven.