Albert

Vandaag ga ik naar de begrafenis van Albert van Noort. Hij besprak altijd de preekbeurten in Alphen a/d Rijn met mij. Vorige week is hij helemaal onverwacht in zijn slaap overleden. Hij werd 63 jaar. Het raakt mij meer dan anders. Hoe komt dat? Door het onverwachte? Door de leeftijd, die voor mij toch ook dichterbij komt? Doordat ik deze dagen toch een beetje labiel ben, te veel druk voel? Ik weet het niet en laat het maar gebeuren. Albert is een nieuwe fase ingegaan. Zo zie ik dat wel. Zoals een pop een vlinder wordt, wordt een sterfelijk lichaam een geestelijk lichaam. Hij is nu in een dimensie die wij niet kunnen waarnemen. Soms ontvangen we signalen uit die dimensie en zeggen dan "er is meer tussen hemel en aarde" maar normaal gesproken is het potdicht. Albert geloofde heilig in een Vader aan de overzijde. Misschien is het wel verlangen, wat mij raakt.

De preek van Simon

Het is een bijzondere ervaring om naar een preek van je eigen zoon te luisteren. Ik was heel beslist nog veel meer gespannen dan hij. Natuurlijk wist ik wel dat hij het zou kunnen, maar zou het er ook uit komen. Na de drie eerste zinnen vloeide mijn spanning weg. Hij kon het en hij had - veel belangrijker - nog wat te zéggen ook. Op een rustige manier wist hij indringend de verbinding te leggen tusschen het christen zijn in de kerk n in het alledaagse leven. Niet iedereen kon net als Petrus alles achterlaten. De meesten van ons blijven gewoon op de plek waar je was en zo moet dat ook. Maar daar mag je er dan ook zijn. Je doet het goed, zou Paulus zeggen. En pas daarná zoeken naar verbeterpunten. Een positieve benadering die bij training op zijn werk (als Physician assistant) allang gebruikt wordt, maar die eigenlijk al bij Paulus vandaan komt. Nou ja, we horen wel meer van hem. Goed gedaan, jochie!

Denken over God.

Hij kent ons allemaal. Onze haren zijn "geteld". Er valt geen musje van het dak zonder dat Hij het weet. 6.5000.000 mensen. Hoeveel mussen, vogels, dieren, haren, bewegingen, gedachten...Hij kent van verre mijn gedachten? Op deze manier is God ver weg, voor mij dan. Ik kan daar niks mee. Ik geloof het en daarmee stopt het dan ook. Hij kent mijn gedachten, maar ik kan Hem niet kennen. Daar is Hij te groot, te on-voorstelbaar voor. Jezus, daar kan ik meer mee. Die is mens. Praat, lacht, huilt, bidt, loopt en doet wonderen. Ook wel héél wonderbaarlijke dingen, zoals opstaan uit de doden en vanaf de Olijfberg naar de hemel gaan. Ik houd mij maar aan hem vast. Middelaar is hij, Mediator zouden we zeggen tegenwoordig. Tussen God, die Hij wél kent en mij, die God niet kán kennen

Kiezersbedrog.

Het grootste kiezersbedrog vond een aantal jaren geleden plaats. Nadat we massaal NEE tegen een Europese Grondwet hadden gestemd ging de politiek massaal akkoord met een Europees "verdrag" en verklaarde elke stemmer voor gek. Die rekening is nu wel gepresenteerd. Mijn vertrouwen in de politiek en de leiders daarin is nog nooit zo laag geweest als nu. Iedereen telt mee zegt Job, behalve iemand die vind dat het anders moet dan seculier. Het helpt wel om - als christen - het wat meer van God te verwachten. Niet op de manier van bidden om de grootste partij. Wel in het vertrouwen dat Hij, hoe dan ook, "heel het aards gebeuren" vast in handen heeft. Hij is echt niet vergeten waar het allemaal om ging. En als je voor Hem kiest kom je nooit bedrogen uit.

Tederheid

Er zijn woorden die direct een heel diep gevoel van verlangen oproepen. Tederheid is zo'n woord. Het raakt aan geborgenheid, koestering. Ik denk dat het te maken heeft met het verlies van de aanwezigheid van de Schepper in ons leven. Hij is de Aanwezige. Helaas door velen present gesteld als een Afstandelijke God der wrake. Maar Zelf roept hij Zijn Naam uit als "liefdevol, genadig, geduldig, trouw en waarachtig" Zo is God en zo heeft hij Zich laten kennen. Daarom zei Jezus dat Hij niet gekomen was om te oordelen. Tederheid, alle mensen zoeken het, weinig mensen vinden het. Het is te vinden. Als we tot onze bestemming komen door onze oorsprong terug te vinden. Heer, Uw tederheid genas, wat er bitter in mij was.

Politieke Fall Out

Het CDA is voorlopig even weg. Nederland koos voor de VVD en de PVV. Erg? Ik vind van niet hoor. Het christelijk geluid - zo dat al bestaat - wordt geminimaliseerd. Hebben "wij" ook wat minder de kans om anderen de les te lezen over abortus, euthanasie en homo'huwelijk. Dat wekte toch alleen maar irritatie en de wet heeft nog nooit wat opgelost, zeker niet op ethisch gebied. Als je je zorgen maakt over de zwakken kan je daar zelf ook wat aan doen. Als iedereen die zo meevoelt met "de bijstandsmoeder" er één adopteert en ze 50 euro per maand gééft zijn zij ook uit de zorgen. Heb je geen politiek voor nodig. De overheid is er om ons te beschermen. Zó dat wij veilig over straat kunnen, nationaal en internationaal. Rustig en ongestoord. (1 Ti. 2:2) Daar bid ik dan maar voor. En ik geloof er ook wel in. En intussen, wat míjn hand vindt om te doen, doen! Sociaal zijn kan je zelf! Christelijk zijn óók. Daar heb je het CDA niet voor nodig!

Stemadvies!

Ik volgde zoveel mogelijk debatten. Getallen, beloften en voornemens komen aan alle kanten voorbij. Vandaag wordt het dan stemmen. Natuurlijk ga ik ook. Elke stem telt, dus ook de mijne. Maar toch...zou het iets uitmaken. Niet alleen mijn stem, maar ook wie er gaat regeren. Stopt iemand de kredietcrisis? Weet er één het morele verval te keren? Strenger straffen zou nog wel lukken, wellicht. Maar helpt het? Wel voor ons eigen (rechts?)gevoel. Maar voorkomt het moord en doodslag? Als Gód nu eens in het "torentje" mocht? Wat zou Hij doen? Genade? Waarheid? Duidelijkheid, aanpakken, saneren, handen aan het bed? Zijn programma staat in Zijn Woord. Het puntje aan de horizon is helder: geen tranen, geen pijn, nieuwe hemel, nieuwe aarde. De weg er naartoe? Jak. 1:27 "Zorg voor zwakken, niet meedoen met de verloedering, de balk uit je eigen oog halen" Kijk maar vandaag, wie daar het dichtst bij komt!