Het evangelie.

Wat is nu feitelijk het evangelie, de blijde boodschap? Daar doen veel verhalen de ronde over. De Bijbel, de evangelieën, de uitverkiezende genade van God, het leven, lijden en sterven van Jezus, de genadeboodschap. Er blijft altijd een angel (geen engel dus) die mij zegt dat dat het níet is. Het evnagelie is dat deze wereld, zo geliefd door God dat Hij zijn Zoon zond - is verlost, losgemaakt van de aanspraken die kwade machten op haar maken. Het Koninkrijk van God is nu rechtvaardigheid, vrede en blijdschap door de Heilige Geest. Dat is niet waar áls je het gelooft, dat is de waarheid voor iedereen, geloof het of niet. De deur van de gevangenis is open! We mogen de vrijheid vieren, dansen rondom de boom van het leven! Onbeperkt mogen we daar iedereen voor uitnodigen. Doe mee, we zijn vrij, het is feest! Wat jammer als er mensen in hun gevangenis blijven zitten.

Milieu

Vorige week ineens het bericht dat de polen twee maal minder snel smelten dan gedacht! Nu hoor ik toch al wel een beetje (veel) bij de klimaatsceptici, die betwijfelen dat wij met onze CO2 uitstoot het klimaat aan het veranderen zijn. Het klimaat schommelt voortdurend. Er worden hier zelfs fossielen van de sabeltandtijger gevonden! Soms denk ik dat klimaatgeloof een soort vlucht is van christenen en bijna-ex-christenen, die toch nog een beetje goed voor de schepping willen zijn. Dat moeten we ook zijn, natuurlijk! Maar dat begint toch echt bij de Schepper! En die mag meestal (bijna) niet meer meedoen. Tijd voor herbezinning.

Fundamentalistisch

Dat is geen lekker woord. We horen de bommen al afgaan en voelen de dreiging van alle kanten. En dat vinden we - natuurlijk - niet fijn. Christenen behoren nooit en te nimmer geweld te gebruiken. Wat overigens iets anders is dan overheden, die wel natuurlijk. Ik ben niet voor niks 30 jaar lang politieman geweest en gebruikte af en toe heel legitiem geweld. Maar Christenen moeten wél fundamentalistisch zijn. Jezus Christus als de énige Weg tot God de Vader belijden. Een ander fundament kan niemand leggen. Met alle respect voor alle andersgelovigen, respect betekent geen erkenning. Jullie belijdenis is een misvatting, een mis-leiding wellicht. Zien op Jezus, heel fundamenteel, is de enige weg om uit de misere van de wereld een goede toekomst te verwachten.

Iedereen roept maar wat.

Ik heb bepaald niet de indruk dat er nog iemand in de politiek of de kerk op gewoon in de maatschappij weet waar we mee bezig zijn. Of het nu over Wilders, over de DSB bank of over zending bij de PKN gaat, iedereen roept maar wat. Opgefokt (of aangemoedigd) door kranten, Powned, Vara of gewoon politiek correcte burgers. Iedereen holt achter iedereen aan en komt nergens. Bij "bijbelgetrouwe" gelovigen is het niet veel beter: Israëlfanaten, milennialisten, uitverkiezers en andere evangelisten zijn het alleen maar oneens. De postmoderne verlichting heeft iedereen verlicht en de wereld verduisterd. In deze wirwar kan je makkelijk roepen dat Jezus het Licht van de wereld is en dat klinkt goed maar betekent voor iedereen weer wat anders. Gezond verstand bestaat niet echt en daarom roept iedereen maar wat. De verstandige houdt zijn woorden in en een man van inzicht is bezonnen. Spr. 17:27.

Thuiskomen

Het is goed om weer thuis te zijn. Curaçao was heerlijk, zonnig en onbezorgd. Maar thuis is thuis. Waar je vrienden zijn, je familie, je kerk. Thuis is de warmte van het geliefd zijn en van het liefhebben. Ik ben blij weer thuis te zijn. Toch wil ik ook nog thuiskomen. Want ook hier is er gebrek. Gebrek aan liefde, gezondheid. Ook hier zin vrienden soms niet bestendig en raak je ze kwijt door diepe dalen heen. Zou het in de hemel anders zijn? Jezus zegt van wel. In het huis van mijn Vader mogen jullie écht thuiskomen. Wat is er een diep, bijna ondergronds, verlangen in mij om daar te zijn. Vrede, Shalom. Soms vang ik er een glimp van op. Als iemand open doet zullen wij binnenkomen en samen maaltijd houden. Het duurt nog even, maar ooit zal ik kunnen zeggen:"eindelijk thuis".

Mijn Rots.

God is mijn Rotssteen. Ik bouw op Hem alleen! Hij is het ankerpunt van mijn bestaan, mijn vaste plek. De God die zich in Jezus Christus aan de wereld heeft laten kennen maakt geen deel uit van deze werkelijkheid. Bestaat niet op mijn manier. Daarom loop ik mij soms ook te barsten tegen die Rots. Hij klopt niet met mijn beelden, mijn overtuigingen. Steeds als ik denk dat ik Hem doorheb onttrekt Hij zich aan mijn waar-neming. Toch kan ik ook niet buiten Hem om. Als Hij niet IS, ben ik ook niet. Besta ik alleen maar en dat is geen leven. Mijn psalm voor dit jaar is 57. Tot tweemaal toe: Verhef u boven de hemelen, o God! Uw eer zij over ganse aarde. In de schaduw van Zijn vleugels, zal ik schuilen.

Oudejaarsdag

Vandaag is het voor mij ouderjaarsdag. Morgen word ik 57 jaar. Een dag om een beetje te mijmeren, dat ik heb altijd op oudejaarsdagen. De belangrijkste gebeurtenis was het overlijden van mijn moeder. Nog zo kort geleden, maar het had grote invloed op mijn denkwereld. Wie weten wil waarom leest de recente blogs maar. Een jaar van afscheid van afhankelijk denken. Ik ben wie ik ben, dat klinkt arrogant, maar is niet zo bedoeld. Ik ben door de grote IKBEN bedoeld om op Hem te lijken. Waarom zou ik mij geboden van mensen laten opleggen? Ik hoop nog wel 57 jaar te leven al is dat wat optimistisch wellicht. In die tijd wil ik gaan voor ECHT zijn. Niet meepraten met anderen, de eerlijke vragen stellen en op de meeste vragen GEEN antwoorden weten. Al zou ik - tenslotte - alle kennis bezitten en ales weten wat er te weten was en ik HAD DE LIEFDE NIET, dan ware ik niets! (sorry ...NIETS!) Zo ga ik mijn nieuwe jaar in. Ik heb er zin an!