Boeken

Boeken kan je blijven kopen. Dat is een open deur, vanzelfsprekend. Ook als je (bijna) geen geld hebt is er genoeg te koop. Hoe dikwijls ik al een boek, een paar boeken of een doos boeken heb gekregen van mensen "die er toch niks mee deden"is enorm. Het meeste is niks. Kun je weer doorgeven of bij het oud papier deponeren. Maar er zitten ook juweeltjes tussen. Die wil je nooit meer kwijt. Dan is er enorm veel nieuw en bijna nieuw te koop via allerlei sites op internet. Makkelijk, snel en betalen met Pay Pal of Ideal is superveilig. Toch gaat er niks boven boekwinkels. Je moet ze kunnen pakken, voelen, doorbladeren, plaatjes kijken, erin ruiken, 10 zinnen lezen en soms helemaal gepakt worden door de inhoud. Ik heb boeken uitgelezen in de boekhandel om ze daarna te kopen. Op deze blog zal ik graag af en toe wat schrijven over boeken die voor mij bijzondere waarde hebben.

De waarheid van God!

De Bijbel is het spreken van God. Maar hoe? En hoe moeten we dat verstaan? Verstaan in de zin van begrijpen. Want van een letterlijk verstaan is (in ieder geval meestal) geen sprake. Is het mogelijk dit woord onbevangen te lezen. En als we dat doen, wat gebeurt er dan? Wat verstaan we dan?

Ons verstaan, niet alleen van de Bijbel, maar van alles wat we "ontmoeten"in dit leven, hangt sterk af van onze eigen uitgangspunten, ons "vóórverstaan": we weten al zoveel! Beter nog: we denken al zoveel te weten. Maar is dat weten van ons een werkelijk weten?

Het blijkt al heel snel moeilijk te worden, wanneer we spreken over - nogal - abstracte begrippen als liefde, houden van, haten. Wat is dat eigenlijk. Probeer het maar eens te verwoorden, zó dat een ander werkelijk verstaat wat jij ermee bedoelt. Dikwijls blijkt dat heel moeilijk en geeft het aanleiding tot de meest interessante gedachtewisselingen.

Maar ook bij meer concrete begrippen hebben we toch allemaal onze eigen voorstelling. Wat een vader is, weten we allemaal..., denken we. Maar toch, is een vader nu degene, die getrouwd is met onze moeder, of degene, die ons verwekt heeft. Hoe wordt dat beleefd, door een kind van ouders, die via een spermadonor tot kinderschap zijn gekomen?
En het "begrip"vader houdt toch ook nog wel wat meer in. Hoe is hij, wat deed of doet hij. Toont hij zijn liefde (als hij die heeft) en zo ja, hoe dan wel.
We begrijpen, dat het antwoord op al deze vragen van ontzaggelijk groot belang is, wanneer we in de Bijbel lezen, dat God Zich als De Vader presenteert, aanwezig stelt. Het kan zowel troost als bedreiging inhouden.

Maar dieper nog. Als we zeggen, dat de Bijbel het Woord van God is, gaan we er vanuit, dat we wéten, wie er tot ons spreekt: God. Maar wie is Gód? Natuurlijk, we leren God "kennen" uit de Bijbel. Maar al vóór we de Bijbel gaan lezen, hebben we ons een beeld van God gevormd. Is Hij de "onbewogen beweger", iemand, die geen gemoedstoestanden kent, omdat een gemoedstoestand een verandering inhoudt. Is God per definitie alléén God, omdat er maar één God kán zijn. Is Hij dus de allerhoogste, of de eeuwige, is Hij "geeste¬lijk" of "lichamelijk".
En die laatste begrippen dan ook weer tussen aanhalingstekens, want wat ís per slot van rekening eeuwig, geestelijk of lichamelijk.

We kunnen niet net doen, alsof we een onbeschreven blad papier (tabula rasa) zijn wanneer we de Bijbel gaan lezen. We zijn gevormd, van de wieg tot het heden. En als we de Bijbel openslaan zijn we niet in staat om onze vorming af te sluiten. Die nemen we mee, of we willen of niet.

In het vervolg wil ik graag een paar "ontdekkingsreizen"in de Bijbel doen. En ik wil die juist doen om te laten zien, hoe verschillend we kunnen lezen. En soms ook om te laten zien, hoe christenen elkaar juist om deze verschillen letterlijk hebben verketterd, uitgesloten.

Ik ga niet beweren, dat het dus uiteindelijk allemaal niets uitmaakt. Dat ieder dan maar zijn eigen waarheid moet hebben. Dat druist in tegen heel mijn hart, ziel en verstand. Maar ik wil ook de grote vragen niet uit de weg gaan en soms (dikwijls?) erkennen, dat ik het antwoord dus niet weet. Het definitieve uitsluitsel niet kan geven. Waarschijnlijk zal ik meer vragen stellen, oproepen, dan beantwoorden. Toch denk ik, dat de simpele erkenning van onze onwetendheid juist zal leiden tot verheerlijking van God, Wiens gedachten altijd hoger zijn, dan onze gedachten. (Jesaja 55:8)

De stilte...

Als de stilte zingt
De wereld verandert
Mijn stem verstikt
En God gaat spreken
De donder verzwijgt
De diepte van het donker
Dan ben je alleen

Alleen met je Schepper
Alleen voor Hem
Alleen in het donker
Alleen met je stem
Alleen met de dingen
Maar de stilte zingt
Met Hem kan ik gaan!

Als de stilte zingt
En mijn stem verstomt
Verdwijnt mijn beklemming
En ben ik alleen

Alleen met mijn Schepper
Alleen maar voor Hem
Alleen in het donker
Alleen met mijn stem
Alleen met de dingen
Want de stilte zingt
Met Hem kan ik gaan!

Waar mag je aan denken?

Om verder te komen moet je vragen stellen. Moet je ondenkbare dingen bedenken. Zou het wel waar zijn dat God zieken geneest, zou het wel waar zijn dat de Bijbel van kaft tot kaft Gods woord is, hoe zit het dan echt met de Schepping, bestaat de hel en hoe spreekt de Bijbel daarover? Soms ontstaat er een schroom om zulke ongelovige dingen zelfs maar te bedenken! Die vraag mag je niet stellen. Maar waarom niet? Als de uitkomst de waarheid is mag je elke vraag stellen. En als ik een vraag niet durf te stellen omdat ik bang ben voor de uitkomst of krampachtig vasthoud aan het verleden? Daar wil ik, mag ik niet aan denken.

Porno in de preek?

Afgelopen zondag heeft Jan den Ouden bij ons over porno gesproken. natuurlijk niet alleen over porno. Het ging allereerst en ook tenslotte over de liefdevolle relatie met de Here Jezus, die zo gruwelijk verstoord kan worden door porno en pornoverslaving. Er waren mensen die vonden dat dit zo niet gezegd had moeten worden. Anderen waren weer heel blij dat er eens over gesproken werd. Met leeftijd had dat niet zoveel te maken. Moet dit nu wel of niet? Zelf denk ik dat het goed is om de harde realiteit van de wereld in de samenkomst niet te verzwijgen. In Jeremia 5 lezen we de volgende passage:" 7 Waarom zou Ik u vergeven? Uw kinderen verlaten Mij en zweren bij niet-goden. Toen Ik hen verzadigd had, pleegden zij echtbreuk, ja, in het hoerenhuis zijn zij thuis. 8 Geile, rondzwervende hengsten zijn het, zij hinniken ieder naar de vrouw van zijn naaste. 9 Zou Ik hierover geen bezoeking doen, luidt het woord des HEREN, of zou Ik aan een volk als dit Mij niet wreken?" God Zelf schuwt niet om deze woorden te gebruiken. Het moet niet altijd, gelukkig hebben we ook psalm 23 en vele andere liefelijke passages. Maar als het erom gaat onszelf en onze kinderen uit de klauwen van de steeds machtiger wordende seksdemonen te houden gaat het niet snel te ver.

Voedt u met trouw

Ik las het vanochtend in Psalm 37:3: 

"Vertrouw op de HEERE en doe het goede; 

bewoon de aarde en voedt u met trouw. 

Schep vreugde in de HEERE, 

dan zal Hij u geven wat uw hart wenst, 

wentel uw WEG op de HEERE 

en vertrouw op Hem, Hij zal het doen"

Beter kun je niet beginnen. Het was dan ook exact! wat ik nodig had.  Elk woord! Maar misschien ook wel heel bijzonder het door mij uitvergrootte woord WEG! Onze gemeente, de Westfriese Evangelie Gemeneente (de WEG, mooi he) is niet mijn gemeente. Althans, uw weg is mijn weg. Wentel het op Mij, sprweekt de HEERE (ja, met drie e's vandaag, voelt als meer eerbied!!) en IK zal het doen. Bewoon de aarde en voedt u met trouw. Trouw aan God, trouw aan elkaar, trouw aan jezelf ook. Wil niet iemand anders zijn. Je bent wie je bent. Bewoon de aarde, schep vreugde in de HEERE. Goed is goed genoeg. Hij zal het doen. HEERElijk!!!

de dagen: Een woord van de Heer

de dagen: Een woord van de Heer