Stilte!

God vinden doe je niet in de storm, maar in de stilte. In de storm kan Hij wel aanwezig zijn, maar in de stilte is er de ervaring van de Eeuwige. De stortvloed van de muziek en woordenstroom die tot ons komt verhindert ons tot God te gaan. Het houden van "stille tijd" zoals dat jaren geleden nog veel voorkwam is een beetje uit de mode geraakt. "De stilte zingt u toe, o Heer" Kunnen we dan niets zeggen over God, spreken met God? Ja! Maar het begint met luisteren naar God. Als wij éérst gaan definiëren wie of wat Hij is of zou moeten zijn herkennen we Zijn stem niet, zelfs al klinkt die dwars door de stilte heel duidelijk. Wie tot God komt moet geloven dat Hij ís (niet bestaat! het Grieks zegt esti, ís, zie ook SV) en vervolgens de ernstige zoekers beloont met het horen van Zijn Woord.

Nadenken over God.

Het is (bijna?) onmogelijk om na te denken over de Eeuwige. Veel filosofen zeggen dat Hij het hoogste is wat wij kunnen denken. Ik betwijfel dat. Hij is ondenk-baar. Wij denken niet over Hem in termen van bestaan of niet bestaan. Hij is! Bestaan heeft te maken met de werkelijkheid waarin wij leven, begrijpen ook. Begrijpen houdt in "grip krijgen op" en op God krijgen we nooit grip. Daarom zijn atheïstische twijfels zoals bij Dawkins ook volstrekt niet relevant. Ook de twijfels worden afgeleid van redeneringen vanuit het waarneembare. Volgens de Bijbel is de "vreze" des Heren het begín van alle wijsheid. Het begint met ontzag voor en geloof in Hem, die zich door het woord, de Logos, geopenbaard heeft. Hij open-baart zichzelf als een eerst ongrijpbaar en nu kenbare God. De diepste openbaring is het baren van Jezus Christus, waar het Woord vlees is geworden en onder ons heeft gewoond. Beter dan Jezus kunnen we God niet kennen.

Adembenemend!

Een arm om om ons heen, een dikke hug, een warme liefde, we hebben het allemaal nodig. Ik wel tenminste. Heerlijk om te doen, maar ook lekker om te krijgen. Soms letterlijk, dikwijls figuurlijk. Mensen die om je heen staan, dichtbij zijn en je laten ervaren dat ze je liefhebben. Het voelt als een warme douche. Adembenemend. Maar soms gaat het te ver. Worden we adembenemend liefgehad, maar houd je niet de ruimte om jezelf te zijn. Dan wordt het overweldigend. Moeilijke situaties, we kunnen er niet met goed fatsoen vanaf en zonder goed fatsoen willen we niet. Dan de woorden vinden om te zeggen:"Ik wil dat je me omarmt, maar ik wil niet dat je me platdrukt, mijn adem-beneemt."

Ik zie je!

Er zijn stammen in Afrika, die elkaar begroeten met de woorden: "sawu bona". Het betekent: Ik zie je! De tegengroet is dan "sikhona" - ik ben hier! Het is belangrijk de ander te zien, zonder jezelf in de ander te zien. De ander is een uniek exemplaar, christen of niet. Hij of zij is door God geschapen en heeft de adem van de Almachtige in zich. We mogen elkaar liefhebben, ook onze vijanden. De liefde doet de ander geen kwaad, benadeelt hem niet, maar ziet hem (haar) zitten! "Ik zie je zitten" is bij ons weer een vorm van zeggen die liefde doorgeeft. Zegent, wie u vervolgen! Zie door de onmogelijkheden een méns!

Luisteren!

In één van mijn laatste pastorale gesprekken probeerde ik - zoals ik altijd wel probeer - zo goed mogelijk te luisteren. Mijn gesprekspartner was dat blijkbaar niet gewend. Hij praatte honderduit, maar vroeg op een gegeven moment:"Ben je me aan het uithoren?" Misschien ging ik wat te ver en was het tijd geweest om iets te zeggen. Maar het gaf mij ook aan dat er niet zoveel geluisterd wordt. We zijn het niet zo gewend. Als je iemand vertelt dat je hoofdpijn hebt hoor je twee dingen: neem een pilletje én...dat heb ik ook zo dikwijls, gisteren nog en toen....bla bla. Naar iemand luisteren om te weten wat hij of zij echt denkt, zonder daar direct over te oordelen, is een kunst apart. De ander belangrijker te vinden dan je zelf bent is nog moeilijker. Toch is ook dat evangelie, zo mogen we leven.

Balans!

Wat zijn er veel buitenspelers! radikaal is een modewoord en radikaal zijn is ook helemaal in. Maar radikaal de balans zoeken kan ook! We hoeven niet in extremen te vervallen over van alles, religie, moslims, Wilders. Natuurlijk, we hebben meningen, die soms radikaal tegenover elkaar staan. Maar de balans vinden we door liefde. Zonder liefde maken we alleen maar herrie, zegt 1 Kor. 13. Een klinkend cimbaal of een luidende schel. Liefde wordt zichtbaar als het moeilijk wordt. Het is niet zo moeilijk iemand lief te hebben waar je mee bevriend bent. Maar dan je vijanden. Of dat nu Mohammedanen zijn, Wilders of Groenlinks. Ik noem zomaar wat. Liefde is niet: gelijk geven. Liefde is wel: goed luisteren, eerlijke antwoorden zoeken en geen mensen maar zaken beoordelen.

De abortus horror

De abortus horror