De toekomst van mijn kleinkinderen.

Ik verlang naar een nieuwe wereld, waarin kinderen kind mogen zijn. We ze niet hoeven leren dat de wereld vol zit met ontspoorde mensen. Waarin ze niet hoeven te weten van - soms zelfs politie - mensen die kinderen kwaad doen. Waarin porno, geweld en misbruik geen rol meer spelen. Een wereld waar mensen van goede wil leven uit liefde. Ik verlang naar Utopia, dat klopt, maar is het zo erg om dat te willen? De Hof van Eden was maar een beging, een afgesloten begin, maar zal het einde niet beter zijn dan? Mag ik, mag ik verlangen? Naar andere dagen, nieuwe tijden? Waarin Stan, Bob en Bas, Sam, Evert en Roos, waarin Lana zichzelf kunnen worden zónder angst. Ik verlang naar een wereld waarin de Vrédevorst Koning is en geen kind meer angst zal hebben. Waarin Gód de tranen van alle mensen droogt. Ik verlang naar de komst van Jezus!

De toren van Babel.

Het was een prachtig plan. De top tot in de hemel! En het was te doen. Dat vond God ook en daarom liet hij het plan in de war schoppen. Verwarring in plaats van een poort naar God. Babylon bestaat nog. En is nog steeds verwarrend. Vanuit Babylon wordt met man en macht gewerkt aan een nieuwe toren. De hele wereld doet mee of wordt meegezogen. Wetenschap is één van de bouwstenen. Valse religie (Mohammedanisme) een andere. (Seksuele) vrijheid oftewel ontsporing doet voorlopig ook nog mee. Aan de kant staat een klein groepje te roepen dat het niet werkt, Babel is verwarring, maar ze worden steeds minder gehoord. Wat wil je dan? De God en Vader van Jezus? God heeft geen zoon, de Bijbel is wetenschappelijk onacceptabel en (seksuele) vrijheid gaat boven alles! En de wereld draait door naar zijn eigen ondergang. Babylon gaat vallen! Het kleine groepje wacht op de prins op het witte paard. Wachten duurt lang, maar Hij komt. Volhouden maar.

Wat is het evangelie?

Evangelie, blijde boodschap. Als je gelooft in Jezus mag je naar de hemel...en zo niet, dan ga je naar de hel!Daar word ik niet blij van. Al zou ik zelf wél naar de hemel gaan, er gaan mij te veel mensen naar de hel. Jezus werd slacht-offer van een verloren mensheid en deed voor hoe je moest lijden...ach, dat is wel mooi, maar ook niet echt bemoedigend. God is een God die "heel het aards gebeuren" vast in handen heeft. Die tot Zijn doel komt met en door mensen. Die dat mogelijk maakte door in Christus het beeld van de ware God te laten zien en Zijn liefde onvoorwaardelijk over de mensheid uit te storten, ja dát zou ik evangelie vinden. Maar is dat het ook? Kunnen mensen verloren gaan? En zo ja wat betekent dat dan? Zo niet, waarom zou je je voegen bij de gelovigen als de beklagenswaardigsten van alle mensen? Opdat een ieder die in Hem gelóóft niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe. Wie worden er behouden? Wat gaat het u aan? Strijdt gij om in te gaan! Einde van alle tegenspraak? Of toch meer. Ik plaats deze blog ook op www.waarheid.info en zou juist dáár graag de mening van anderen horen. Neem even de moeite daarheen te gaan?

Politiek correct over Israël.

Ik merk het aan mijn preken. Als ik zeg dat Israël God's volk is en onze steun verdient zeg ik er altijd maar weer bij dat ze heus niet alles goed doen. En dat klopt. Soms zelfs zo slecht dat God ze naar Babel verbant. Maar we worden door dit politiek correcte gedoe wel in een verdomhoekje gedreven. Over Mohammedanen niks dan goeds en over Israël niks dan slechts. Met alle respect en alle liefde voor de hele wereld (Joh. 3:16), zo zit het niet. Israël is de toetssteen van God in deze wereld. Zijn uitverkoren volk. Als je érgens aan kunt zien dat God bestaat is het aan Israël. Zij zijn op dit moment ook hét politieke instrument tegen een oprukkende Mohammedanisering van het westen. Zonder Israël rukt de Sharia op en worden straks onze daden ook door Imams beoordeeld. Ik moet er niet aan denken en daarom sta ik er even bij stil.

Kiezen.

Om te kunnen kiezen moet je durven twijfelen. Twijfel is geen zonde, maar noodzaak. En Jacobus dan? Die twijfelt lijkt op een golf in de zee, heen en weer? Het gáát daar niet over twijfel, maar over dubbel-hartig zijn. Een dubbele agenda hebben, zeggen we vandaag. Niet eerlijk zijn. Beter een eerlijke twijfelaar dan een vastberaden dubbele agenda. Nu is het ook maar net wáár je aan twijfelt en wanneer! Als je tiener bent twijfel je (soms) aan God. Geloof je omdat je ouders geloven of is het iets van jezelf. Helemaal goed. Daar moet je uitkomen. Als je wat ouder bent heb je dat nog weleens, maar besef je toch meer en meer dat de keuze is gemaakt. En door een reeks ervaringen met God en het horen van Zijn stem wordt die twijfel weggenomen. Zijn er weer andere zaken die om een keuze vragen. Laten we elkaar de ruimte gunnen om te twijfelen, daar wordt je beter van.

De stem van God.

Horen we God's stem nog wel? Om te horen moeten we ook luisteren. Léren luisteren. Hoe spreekt God? Meestal niet met een in deze werkelijkheid hoorbare stem. Door allerlei omstandigheden en door de Heilige Schrift horen we de stem van God. Dat vereist wel inzicht. Studie soms. In de Schrift moeten we willen graven om - telkens opnieuw - de stem van God te horen. God spreekt ook zacht in ons verstand. Alsof engelen ons omringen en ons influisteren wat zij van God gehoord hebben. De Heilige Geest in ons leven roept sámen met onze Geest dat God onze Abba, onze Vader is. Wandelen met God is luisteren naar Zijn stem. Hij is de goede herder en de schapen kénnen zijn stem. Alleen dicht bij Hem leer ik die stem verstaan.

Israël

Israël is een bruggenhoofd in het midden oosten. De strijd om Jeruzalem kent veel dimensies. Eén ervan is beslist dat Jeruzalem heel lang behoorde tot de Dar el Salam, mohammedaans gebied en dat mohammedanen dit nooit zullen opgeven. Het simpele feit dat de eeuwige strijd om Jeruzalem niet echt besproken kan worden laat iets zien van het karakter van de Islam. Ik wéét dat vele moslims veel liever in vrede leven dan de voortdurende strijd te moeten aangaan. Maar de Islam staat het niet toe. Vrede met Joden en Christenen is altijd slechts een tijdelijke vrede, een capittel, op basis van een gunst. Onderwerping is toch het einddoel. De strijd die door de wereld gaat is een geestelijke strijd, die met wapens wordt uitgevochten. Brandpunt is Israël, Jeruzalem. De Bijbel voorzegt dat al eeuwenlang!