Láát de kinderen!

Kaboel zou veiliger zijn dan Londen. Staat vandaag in een krant Maar één op de vijf kinderen sterft wel voor het vijfde jaar, in Kaboel. Hoe zou dat in Londen zijn? Wat een ongelofelijke misdaad tegen de menselijkheid dat we niet gillend de straat oplopen als kinderen onder de vijf!!! slachtoffer zijn van oorlogsgeweld. Blijf met je handen van kinderen af. Laat ze leven, spelen, lachen. Láát de kinderen kind zijn. Gebruik geen geweren en geweld. Hoe komt het toch dat bij mij dan direct het beeld opkomt van een zegenende Jezus die zei:"Laat de kinderen...tot mij komen" Een wereld die zijn kinderen vermoordt verdient het niet te bestaan. Goed bestuur? Bloedbestuur!!

De Here is God!

Dat was de uitkomst van een nogal heftig verlopen gebeurtenis. ELia en de priesters van Baäl deden een wedstrijdje. Het moet een bijzonder schouwspel zijn geweest. Springende en dansende en zichzelf snijdende priesters van Baäl. Het leek wel Wall Street. Maar vruchtbaar was het niet, hoogstens vermakelijk. En dan die éne profeet me zijn éne gebed...en het water des levens stroomde uit de hemel. Waar vind ik vandáág die profeet? Nou ja, Elia was iemand net als wij. Jij en ik kunnen het niet laten regenen! Jij en ik kunnen wel bidden. Net als Elia. Zijn verhoring begon met een onooglijk wolkje, niet groter dan de hand van een man. Vandaag begint het ook met gebed en met jouw handen. Daar kan geen mens ter wereld tegenop.

Een bijzondere dag.

Vandaag is een bijzondere dag. Er is er één jarig bijvoorbeeld. Of er wordt een baby geboren. Of er sterft iemand. We vieren een jubileum of we gedenken een sterfdag. Vandaag huppelt een kind naar school zonder na te denken over morgen en de hele wereld. Een student weet ineens wat hij/zij worden wil en kiest een richting. Er gaat iemand failliet en er krijgt iemand een hoofdprijs. Nu zijn er mensen waar ik van houd en ik mag het ze laten weten. Ik mag er zijn voor iemand die ziek is, die sterven gaat, die een tweeling heeft gekregen, die mijn dochter is waar ik een autootje voor mag kopen. Vandaag heb ik vrienden en vriendinnen door dik en dun. Vandaag heb ik Wilma lief en zij mij en hebben we elkaar om dat te kunnen vieren. Vandaag koop ik bloemen en vier het leven! Vandaag is een dag, die de Heer mij geeft.

Snel om te horen

Volgens Jacobus moeten we snel zijn om te horen en langzaam om te spreken. Als we daar een speerpunt van maken verandert de wereld! Geven we elkaar de aandacht en de liefde die we nodig hebben. Als je nu tegen iemand zegt dat je (bijvoorbeeld) hoofdpijn hebt, heeft de ander altijd wel een verhaal over zijn of haar klachten. Wat je zegt is dikwijls alleen maar een aanknopingspunt voor de ander. Als ik vertel dat mijn moeder kort geleden is overleden krijg ik verhalen van alle andere moeders, kinderen en meerdere ernstige situaties. Die zijn écht. Dat geloof ik wel, maar ho even, ík vertelde iets. Luistert er nog iemand?! Ik probeer het andersom wél te doen. Bijt het puntje van mijn tong af. Luister en vraag door. Het zijn mijn beste gesprekken. Wat ik zelf zeg weet ik allang, nietwaar? Luisteren dus!

Ik zie hem al staan...

Was dat even schrikken, de Sint was kwijt. De teleurgestelde bekkies van mijn kleinkinderen spraken boekdelen. Geen Sint, geen fe4est, geen kado's. Geen zak ook, maar daar wisten ze toch al niet veel meer van. Die is tegenwoordig om een klein Pietje in mee te smokkelen. Een soort mensensmokkel zeg maar. Maar uiteindelijk, na zo lang mogelijk wachten, totaal onverwacht, was hij daar toch in de haven van Harderwijk. En we zonden en we sprongen en we zijn zo blij, want er zijn géén stoute kind'ren bij. Zie de maan schijnt door de bomen, makkers stáákt uw wild geraas, zoude goede Sint wel komen....grote mensen geloven er óók nog een beetje in. Wat moet je ánders, als de hoop op de échte Heilige is vervlogen? De Sint is weer gevonden. Nou God nog, die zijn we ook al een poosje kwijt.

De toekomst van mijn kleinkinderen.

Ik verlang naar een nieuwe wereld, waarin kinderen kind mogen zijn. We ze niet hoeven leren dat de wereld vol zit met ontspoorde mensen. Waarin ze niet hoeven te weten van - soms zelfs politie - mensen die kinderen kwaad doen. Waarin porno, geweld en misbruik geen rol meer spelen. Een wereld waar mensen van goede wil leven uit liefde. Ik verlang naar Utopia, dat klopt, maar is het zo erg om dat te willen? De Hof van Eden was maar een beging, een afgesloten begin, maar zal het einde niet beter zijn dan? Mag ik, mag ik verlangen? Naar andere dagen, nieuwe tijden? Waarin Stan, Bob en Bas, Sam, Evert en Roos, waarin Lana zichzelf kunnen worden zónder angst. Ik verlang naar een wereld waarin de Vrédevorst Koning is en geen kind meer angst zal hebben. Waarin Gód de tranen van alle mensen droogt. Ik verlang naar de komst van Jezus!

De toren van Babel.

Het was een prachtig plan. De top tot in de hemel! En het was te doen. Dat vond God ook en daarom liet hij het plan in de war schoppen. Verwarring in plaats van een poort naar God. Babylon bestaat nog. En is nog steeds verwarrend. Vanuit Babylon wordt met man en macht gewerkt aan een nieuwe toren. De hele wereld doet mee of wordt meegezogen. Wetenschap is één van de bouwstenen. Valse religie (Mohammedanisme) een andere. (Seksuele) vrijheid oftewel ontsporing doet voorlopig ook nog mee. Aan de kant staat een klein groepje te roepen dat het niet werkt, Babel is verwarring, maar ze worden steeds minder gehoord. Wat wil je dan? De God en Vader van Jezus? God heeft geen zoon, de Bijbel is wetenschappelijk onacceptabel en (seksuele) vrijheid gaat boven alles! En de wereld draait door naar zijn eigen ondergang. Babylon gaat vallen! Het kleine groepje wacht op de prins op het witte paard. Wachten duurt lang, maar Hij komt. Volhouden maar.