Job (3)

Toch legt Job zich niet alleen maar neer bij de bestaande situatie. Hij weet (nog steeds en voorgoed) niets! van de hemelse "weddenschap". Hij heeft zijn "vrienden" horen orakelen over alle religieuze mogelijkheden. En nu daagt hij de Eeuwige Zelf uit. Hij zou wel een onafhankelijke rechter willen tussen hem en God. (hfdst. 31) En dan gebeurt het. Ineens. Als Elihu nog aan het woord is neemt de Almachtige het Woord. Hij antwoordt Job in een storm! Jezus zal later zeggen: wie zoekt die vindt. Job roept en krijgt antwoord! En God zegt dan:"Omgordt nu als een man uw heupen". Dat wil zeggen:"maak je klaar voor de strijd!" God gaat de confrontatie aan met Job, zijn geliefde, in wie Hij geen onrecht heeft gevonden en die stand hield tegen satan. Hij is kansloos, dat wel, maar zijn vrienden nog meer! Want géén van hun argumenten zijn die van de Eeuwige.

Job (2)

Ze hebben niet allemaal dezelfde argumenten, deze vrienden. Natuurlijk zoeken ze wel gezamenlijk de oorzaak bij Job, maar die oorzaak wordt wel heel verschillend aangeduid. Elifaz is mystiek en ziet zelfs geestverschijningen (hfdst.4) Bildad ziet meer in traditie: "doe toch navraag bij het voorgeslacht"(hfdst. 8) Sofar is meer bevindelijk, gnostiek bijna:"Och, of God Zelf eens sprak"(hfdst. 11) Er is niet veel veranderd. Van heel verschillende kanten worden handreikingen gedaan. Maar Job is - naast zijn vertrouwen - ook heel eerlijk. Hij dient en diende God en daar doen mystiek, traditie en bevinding niets toe of af. Zonder te weten dat Satan achter dit gebeuren zit en dat God "gewed" heeft op zijn trouw houdt hij vast aan zijn standpunt en aan zijn geloof. Geloof gaat altijd een stapje verder dan verklaringen. Het vertrouwt de Eeuwige en Onzichtbare: Niemand heeft ooit God gezien!

Job

Job is inzet van een vreemd gebeuren. God en Satan hebben een soort "weddenschap" waarin Satan Job mag testen: blijft hij ook trouw aan de Eeuwige als er van zijn rijkdommen niets overblijft. God is overtuigd van de trouw van Job en verleent Satan toestemming hem alles, maar dan ook alles af te pakken. Op de mestvaalt van zijn leven met alleen nog zijn verdrietige en boze echtgenote wordt hij belaagd door zijn "vrienden". Zij willen hem dwingen toe te geven dat hij zondigde en dat hem dit dus terecht overkomt. Leed, pijn en verdriet moeten een oorzaak hebben en die oorzaak zoek je in de levenswandel en de overtuigingen van de lijder. Ook vandaag gebeurt dat. Dan moet er gebeden, genezen en bevrijd worden. Gevast en aangedrongen op volkomen leven! Mijn broer, die MS heeft, heeft het al dikwijls te horen gekregen:"ruim je leven op en laat je behandelen door een genezer/bevrijder" Maar in dit alles zondigde Job niet en mijn broer ook niet: De Heer heeft gegeven en de Heer heeft genomen. De Naam, Hasjeem, zij geloofd.

Onvoorwaardelijke liefde?

Veel mensen verwarren onvoorwaardelijke liefde met onvoorwaardelijke goedkeuring. Als je iemand onvoorwaardelijk liefhebt kan je toch diametraal tegenover hem staan. Als hij zijn ondergang tegemoet gaat door dronken in een auto te stappen zal je hem daarvan - met het risico ruzie te krijgen - van weerhouden. Ook in opvoeding is het belangrijk te weten dat onvoorwaardelijke liefde zich juist laat zien in het stellen van duidelijke grenzen. De meest onvoorwaardelijke liefde werd door Jezus naar de aarde gebracht. Hij was beslist geen "doetje" die alles maar goed vond. Toch stelde hij geen voorwaarden aan zijn liefde voor de mensheid. Zelfs zijn afwijzing en kruisiging bracht hem niet aan het wankelen. Liefde is liefde, wat er ook gebeurt.

Theologisch geklungel!

Wat is er toch veel theologisch geklungel. Onder amateurs maar ook onder professoren. Het lijkt wel een ziekenhuis. De KNO arts weet niets van het hart en de Cardioloog heeft weinig op met de neuroloog. De één is Israël fanaat, de ander eindtijdspecialist, de volgende een geestenbezweerder en weer anderen laten benen van ongelijke lengte bijtrekken. Dan zijn er ook nog Koninkrijk-NU specialisten en niet te vergeten de kwakzalvers, die met een zalfje, een pilletje van één of andere pis-kijker menen de Bijbel opnieuw uitgevonden te hebben. Een al-omvattende visie op de Bijbel, de tijden van de Bijbel, het verschil tussen Wet en Genade, Israël en de Kerk en de betekenis daarvan voor vandaag wordt nauwelijks meer gezien. Er loopt vandaag niemand!! over het water al zei Jezus dat we grotere dingen zouden doen dan Hij. We maken ons belachelijk als we alles op elke tijd van toepassing verklaren. Vandaag is er een God van genade, die de dood en opstanding van Jezus toepast op elke gelovige. Dat is héél de mens en geen geklungel van een kwakzalver.

Dopen!?

Vandaag dopen we zes gelovigen. Waarom nu zo'n bijzonder ritueel. Met volwassen mensen in het water staan, ze kopje onder duwen en weer naar boven halen? Allereerst is het een prachtig symbool! Onder water is begraven worden, net als Jezus en boven water is opstaan, óók net als Jezus. Zonder woorden, in een beeld, laten we daarmee zien dat we veréénzelvigd willen worden met Hem, die onze grote Leider is, onze Heer. Gebeurt er dan ook nog "iets" ? Iets heiligs, sacramenteels of zo? Nee! God heeft het gezien, dat is heilig. De mensen hebben het gezien, dat is handig, ze kunnen het maar weten dat je christen bent. De geestelijke wereld heeft het gezien, dat is essentieel. Daar wordt heel goed begrepen dat je een begraven persoon niet meer kan beschuldigen van wat dan ook. Zelfs Jezus werd gedoopt. Als Hij zegt volg mij, moet het wel belangrijk zijn.

Wij zijn ons brein?

Boek van Swaab aan het lezen:"Wij zijn ons brein" Wordt in top-oplagen verkocht, maar vást niet gelezen. Is nogal pittig, maar goed. Je doet jezelf samen met je moeder geboren worden als degene wie je bent en daar kom je nooit meer vanaf. Pilletje doet wel iets, maar niet veel. Homo's hebben een kwabje, schizofrenen en ADHD-ers ook. Het zit er allemaal en en zal eruit komen. We zijn ons brein. Door erin te prikken, het weg te snijden of het te verdoven (ook al een kwabje, die alcohol) kan je er nog iets mee. Heel boeiend, uiterst interessant, heel waardevol, maar toch. Die Geest getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn. Dat is geen kwabje, maar geestelijke werkelijkheid. Kan je niet in prikken, is geen pilletje voor, maar is een overgave, een keuze voor Jezus Christus. Genade is géén erfgoed.