Het goede voornemen van God.

Ik heb het idee dat het een beetje uitraakt: goede voornemens bij het nieuwe jaar. Misschien omdat er toch zelden iets van terecht komt. Maar God heeft ook goede voornemens. We kunnen het gewoon lezen in Efeziërs 3:11: Volgens het eeuwige voornemen dat Hij gemaakt heeft in Christus Jezus, onze Heer. En bij Hem komt er altijd iets, beter gezegd álles, van terecht. En wat is dan Zijn voornemen? Het nu geopenbaarde geheim van Zijn wil is dit: Efeziërs 1:10: Om in de bedeling van de volheid der tijden alles weer in Christus bijeen te brengen, zowel wat in de hemel als wat op de aarde is. In deze tijd worden wij geroepen deze wijsheid van God bekend te maken aan 1) de overheden - dat zijn de machten in deze wereld - en 2) de machten in de hemelse gewesten - dat zijn de geestelijke machten. Het gaat God om de enkeling, om jou en mij, maar het gaat God óók om álles, de wereld! We zouden ons moeten verwonderen over de rijkdom van Gods genade!

Blij!

Er is zoveel verdriet! In de wereld, in onze gemeente. Kun je dan nog wel blij zijn? Ik ontdek bij mijzelf dat ik dat kan en soms - heel soms - me er ook een beetje schuldig over voel. Hoe kan je nou blij zijn terwijl ouders tobben over hun kind, mensen in de kerk een ernstige ziekte hebben, er zoveel verdriet in de wereld is. En dan is mijn blij zijn nog niet eens altijd een bewust "verheugen in de Heer". Dat zou natuurlijk wél legaal zijn. Maar ik ben ook gewoon zomaar blij, gelukkig van binnen. ZOnder echt te weten waar het vandaan komt. Natuurlijk, ik heb de beste mooiste liefste vrouw van de wereld (meestal) en schattige kinderen en kleinkinderen (bijna altijd) en vrienden waar je op kan bouwen. Het zal allemaal wel helpen. Maar het meest zit het gewoon van binnen! Er schijn toch een lichtje wat niet zo snel uitgaat. Soms gebeurt het, een klein poosje. Het heeft ook weleens langer geduurd. Maar vandaag is het er. Hoera!

Ik blijf de Heer verwachten!

In een oude versie van deze woorden volgt er dan:"Mijn ziel wacht onverstoord, ik hoop in al mijn klachten, op zijn onfeilbaar Woord". Dat gebeurt ook. In alle ondoorzichtige situaties in deze gebroken wereld blijven we de Heer verwachten. Zowel in déze wereld als in de toekomende eeuw. De vaste wetenschap dat God niets uit de handen loopt is mijn houvast. Hoe lief heb ik Uw wet. Dat we Gods doel mogen kennen en Zijn regels voor dit leven mogen uitvoeren maakt alles anders. We blijven bidden. Voor Mattanja, maar ook voor Joh, die waarschijnlijk gaat sterven aan kanker. Maar ook voor West Friesland waarin duizenden mensen wonen, die allemaal heel zeker eens gaan sterven. Het leven is een dodelijke gebeurtenis, die wacht op een fantastische transformatie, wedergeboorte noemen we dat dan. Als je gestoven bent voor je sterft hoef je niet meer te sterven áls je sterft. Doordenkertje? Ach, toe maar.

Wie of wat is Shariah 4 Holland?

Een kind is ons geboren!

Dat gebeurt in een land, dat in duisternis verkeert. Rampzalige toestanden in de tijd van Jesaja. Kinderen werden misbruikt door ze aan de goden te offeren, het recht werd verkracht, er was oorlogsdreiging, sociaal onrecht was aan de orde van de dag. En dan is er een teken van hoop! Een kind! Een kind is ons geboren. Ik vind élk kind een teken van hoop. De geboorte van een nieuw mens is wel degelijk een wonder, hoe wetenschappelijk je het óók kan benaderen. Maar dit Kind is het grootste Wonder, want zijn vader is God! De maagdelijke geboorten, zonder tussenkomst van een man, iets tussen God en Maria, is de nieuwe start van God met de mensheid. Adam wordt gepasseerd en er wordt een nieuwe Adam gecreëerd. Hij zal zijn volk verlossen. Nog niet. Maar kómen zal het. Die met tranen zaaien zullen met gejuich maaien.

Het monster?

Ik werd ziek van de gedachte dat iemand zich aan mijn (klein) kinderen zou vergrijpen. Ik word ook ziek van de manier waarop we ons met z'n allen storten op de dader(s). Zeker, ze moeten met hun "poten"van kinderen afblijven. Maar wij roepen wel héél hard "kruisigt hem". Zou er iets van plaatsvervangende schuld in zitten? Wie werpt de eerste steen? Nee, dan gaat het niet alleen over kinderporno, maar over de medeverantwoordelijkheid voor de duurzame ontwrichting van deze maatschappij. Nederland heeft God en de wet van God verlaten. Dan komt het tot allerlei uitwassen. Dat was vroeger al zo toen mensen hun kinderen aan de moloch offerden, dat is vandaag ook zo nu de maatschappij zijn kinderen aan de mammon (geldgod) offert. Een diepgaande verandering is nodig, waarin het gezin weer centraal komt te staan. Een écht gezin, waarin vader en moeder vaste bakens zijn voor hun kinderen.

Blijf met je poten van de kinderen af!

Waar zijn de mannen en de vrouwen, die bereid zijn een offer te brengen voor een ideaal? Waar zijn de mannen en de vrouwen die nog in opstand komen tegen onrecht? Die zo walgen van kinderporno dat ze gaan zeggen TOT HIER EN VERDER OVER MIJN LIJK!! Die willen gaan voor een wereld waar kinderen VEILIG zijn. Hier, in Afghanistan, in Gaza en in een bus in Jeruzalem? Waarom laten we met z'n allen deze wereld al TV kijkend naar de verdommenis gaan? Wat moet er wél gebeuren voor we in actie komen. En wát, wát kunnen we in GODS Naam doen? Welk offer kúnnen we brengen, of kúnnen we alleen maar wachten tot álles kapot is? Goed bestuur werd BLOEDBESTUUR. En onze (klein) kinderen schepen we op met een failliete wereld. Ik zou wel 100.000 reacties willen hebben op een schrijven als dit en liefst een miljoen om de grootste demonstratie ooit te ontketenen: NO MORE!