3 december 2010
Herziene Statenvertaling
Vanaf morgen is de HSV (Herziene Staten Vertaling) beschikbaar. Al veel langer konden we voorproefjes ervan lezen. Ik wil nu even niet op het taalgebruik ingaan. Wel op de gebruikte grondtekst, de Textus Receptus, de ontvangen tekst. Weinig mensen weten dat alle nieuwe Bijbelvertalingen uitgaan van door wetenschappers samengestelde teksten, gebundeld in bijvoorbeeld de Nestlé Aland of de W&H (Westcott & Hort). En zijn dus verschillende grondteksten. Het gaat dan niet om een paar aanpassingen, maar over duizenden! Er is veel te zeggen voor een vertrouwen op de Textus Receptus en dus op de HSV. Ik zal met genoegen deze nieuwe herziening gaan gebruiken en hoop dat velen met mij dat willen doen.
30 november 2010
Wettisch leven
Het is bijna een vloek in de evangelische kerk, wettisch leven. Maar het wordt wel gebruikt voor veel te veel. Wettisch leven is niet hetzelfde als zo goed mogelijk, volgens de regels van God leven. De wet van God is volmaakt en Jezus kwam om die te vervullen, niet om de wet op te heffen. Natuurlijk moeten de gojim (niet-joden) niet volgens de wet van Israël leven. Geen besnijdenis en zo. Maar de volmaakte wet van God zoals bijvoorbeeld in de 10 woorden, is als leefregel niks mis mee, integendeel. Ik zit nog weleens met de shabbat. Die is enerzijds voor Israël, maar anderzijds ook een scheppingsgegeven. Ik houd zelf shabbat op donderdag. Ik geloof niet dat dat erg is. Het gaat om een patroon van zes dagen werken en de zevende dag rust. Maar die rust hebben we dan ook wel erg hard nodig, allemaal! De wereld draait door en niet alleen in DWDD.
29 november 2010
Mijn opa
"We motte maar leve, zolang as me kanne" zei opa op z'n Flakkees. En dat heeft hij ook wel gedaan. Hij werd 94 en is gestorven na een val over de drempel, waarbij hij een dwarslaesie opliep. Belangrijker is dat hij stierf in het geloof eeuwig te mogen zingen "van God's goedertierenheên". Wat is er nu zo fijn aan leven. Ik las van een patient die genezen was bij een genezingsdienst en later tóch weer terminaal geworden was. Jaja, dat begrijp ik wel. Het leven is nu eenmaal dodelijk en we zijn allemaal terminaal. Juist daarom is het zo noodzakelijk te begrijpen dat het hier "maar" over een tussenfase gaat. Sterven is het einde niet. Er wacht een nieuwe bestemming. Dit leven maakt wél uit hoe je die eeuwige toekomst gaat doorbrengen. Opa wist dat wel. En ik gelukkig ook. Door genade een kind van God.
28 november 2010
Mijn broer.
Vandaag is mijn broer jarig. Gert Jan is een bijzondere broer. Ik heb twee bijzondere broers en meer heb ik er niet. Maar Gert Jan is voor mij heel bijzonder omdat ik af en toe een rol mocht spelen in zijn geestelijk leven. Hij is mede daardoor ook een geestelijke broer van mij geworden. Gert Jan heeft MS. Hij schrijft daarover op een eigen bescheiden website. Juist daardoorheen is hij voor mij een voorbeeld hoe je met ziekte en tegenspoed toch een goed leven kan leiden, dichtbij God kan blijven, je geloof kan behouden en blijvend op Zijn toekomst zien. Ger, ik houd van je. Gefeliciteerd!
26 november 2010
Mijn kinderen.
Onvoorwaardelijke liefde. Als ik aan mijn kinderen denk is dat het eerste wat bij mij opkomt. Altijd welkom, ons huis is altijd (een tweede) thuis. Het komt heus niet altijd uit en ik ben echt niet altijd even aardig, voorkomend, spraakzaam en nog meer. En toch is het zo. Al zijn ze getrouwd, zelf moeder of vader,geloven, denken, voelen, vinden ze heel wat anders dan ik, ze zijn mijn kinderen en ik heb ze ongelofelijk lief. Wat is dit nu? Een publieke liefdesverklaring voor mijn kids? Ook, maar ik dacht vanmorgen op deze manier: God is mijn Vader! En Hij is ook nog eens perfekt! Wat wil ik nog meer?
23 november 2010
Láát de kinderen!
Kaboel zou veiliger zijn dan Londen. Staat vandaag in een krant Maar één op de vijf kinderen sterft wel voor het vijfde jaar, in Kaboel. Hoe zou dat in Londen zijn? Wat een ongelofelijke misdaad tegen de menselijkheid dat we niet gillend de straat oplopen als kinderen onder de vijf!!! slachtoffer zijn van oorlogsgeweld. Blijf met je handen van kinderen af. Laat ze leven, spelen, lachen. Láát de kinderen kind zijn. Gebruik geen geweren en geweld. Hoe komt het toch dat bij mij dan direct het beeld opkomt van een zegenende Jezus die zei:"Laat de kinderen...tot mij komen" Een wereld die zijn kinderen vermoordt verdient het niet te bestaan. Goed bestuur? Bloedbestuur!!
20 november 2010
De Here is God!
Dat was de uitkomst van een nogal heftig verlopen gebeurtenis. ELia en de priesters van Baäl deden een wedstrijdje. Het moet een bijzonder schouwspel zijn geweest. Springende en dansende en zichzelf snijdende priesters van Baäl. Het leek wel Wall Street. Maar vruchtbaar was het niet, hoogstens vermakelijk. En dan die éne profeet me zijn éne gebed...en het water des levens stroomde uit de hemel. Waar vind ik vandáág die profeet? Nou ja, Elia was iemand net als wij. Jij en ik kunnen het niet laten regenen! Jij en ik kunnen wel bidden. Net als Elia. Zijn verhoring begon met een onooglijk wolkje, niet groter dan de hand van een man. Vandaag begint het ook met gebed en met jouw handen. Daar kan geen mens ter wereld tegenop.
Abonneren op:
Posts (Atom)
-
Ik heb het boek "Love wins"van Rob Bell besteld. Zijn promo filmpje op You Tube raakte mij , zoals dit onderwerp altijd weer doet....
-
De hel is noodzakelijk voor een vrije keuze. En tegelijk een onmogelijkheid bij een vrije keuze. Hoe kan je vrij zijn als er maar twee keuze...
-
ZINGEN Tegenwoordig zingen we alleen nog maar in de kerk of (heel soms) op het voetbalveld. Ik bedoel dan iedereen, want er wordt natuurl...